Rozdział II

 Nazajutrz w  szkole wchodząc do klasy zobaczyłam białe kwiaty na rogu mojej ławki i chłopaków ignorujących mnie . * Może i był to kawał ale spodobał mi się ,chociaż przez chwilę  nie musiałam męczyć się z obelgami lecącymi do mnie z prędkością tsunami . Po jakiś piętnastu minutach lekcji ktoś wbiegł do klasy i przeprosił nauczycielkę  za spóźnienie . Ku mojemu zdziwieniu okazał się być to chłopak którego poznałam w piątek - Ichiro-sama  . Z tyłu dobiegły mnie głosy bandy Tamkiego ,było to coś w rodzaju " nooo stary ! jak zawsze spóźniony .." . Spytałam  się Yuuki-chan  co o nim wie , okazało się że jest to największa dusza towarzyska zaraz po Tamakim -sanem .  Gdy się odwróciłam zobaczyłam ze się na mnie patrzy , ale chłopacy zaraz rozproszyli jego uwagę .
  Na dłuższej przerwie podszedł do mnie i zagadał  ,powiedział że bardzo fajnie mu się ze mną rozmawiało , niestety chłopacy zaczęli sie z niego nabijać że rozmawia ze mną .On odpowiedział że są dziecinni i odszedł wtedy pojawiła sie Yuuki-chan staneła w mojej obronie .Najwyraźniej Isiruko oraz Kei mieli słabość do niej , bo natychmiast zamilkli . Natomiast Tamaki poszedł z Ichiro na stołówkę . Podziękowałam Yuuki-samie a ona zabrała mnie na dach szkoły w ramach zjedzenia drugiego śniadania.. Wchodząc w oddali zobaczyłyśmy 4 osoby ,chciałam już się zawrócić gdy  Yuki pociągnęła mnie za rękę . Okazało sie że to jest jej paczka o której co nieco wspominała na nudnych lekcjach kaligrafii .
- Yuuki-kun , jestem   Aiko ale wszyscy zwracają sie do mnie Honey-kun .  - Usłyszałam z daleka głos dziewczyny która najwyraźniej była lolitą , co mozna było poznać po jej ubiorze .
- Ja jestem Kira a ten mniej przystojny obok mnie , to mój brat Atsuki
- Miło mi was poznać ja jestem Rel .  - wtedy nagle poczułam jak mroźne spojrzenie przeszywa moje ciało - wiemy ,Yuuki-sama zdążyła nas poinformować zanim  przyprowadziła kogoś takiego jak ty , ofermo . - magle wszystkie zmysły jakie mogłam posiadać zaczęły mi mówić że powinnam sobie pójść i wtedy z zadumy wyrwała  dziewczyna z różowymi włosami .
- nie przejmuj się Rel-kun  ,Tai-sama nie lubi nowych osób , a  tak właściwie to nazywam się Hinata miło cię poznać . - wtedy zrobiło mi się trochę lżej . Atmosfera na początku nie była najluźniejsza szczególnie po słowach Tai-samy ,ale po kilku minutach wszyscy śmiali siei żartowali . Wydaje mi się że to osoby do któych naprawdę pasuję .  (oczywiście z wyjątkiem Tai która wygląda jak by mnie wręcz nienawidziła ,nie wiem czemu ... )
   Około północy dostałam sms-a od nieznanego mi numeru  z pytaniem czy śpię . Odpisałam ze nie ,(choć usnęła bym na stojąco) zadałam również pytanie kim jest  . Po godzinię  obudziła mnie wiadomość   "To ja Kira ... co u ciebie słychać ? przepraszam że pisze o tej porze ale zastanawiałem się czy mam dobry numer to ty Rel- sama ? "  jeej czy ludzie nie mogą pisać o innych porach ? Koniec ! Nie odpisuję ide spać ..

____________________________________________________________________
*W japonii po śmierci bliskiej osoby w domu stawia sie malutki ołtarzyk a przy nim stolik nakryty obrusem na którym znajdują sie  kadzidełko oraz kwiaty w wazonie . Postawienie komuś na ławce wazonu z kwiatami uważa sie za formę znęcania sie nad słabszymi lub nielubianymi uczniami .   Dziękuję za przeczytanie  . Jak zapewne zauwazyliście zmieniłam formę pisania od tej pory będę pisać jako pierwsza osoba gdyż po prostu jest mi latwiej opisać mi dane sytuację xd .

Rozdział I

"No może nie będzie tak źle ... " pomyślała  , wchodząc przez wielkie szklane drzwi do jej nowej szkoły "okyo-to Toritsu Kokusai Koko" była to szkoła dla obco krajowców jak i dla Japończyków  (Rel pochodzi z ameryki) . Idąc przez główny korytarz przeżyła najdłuższe 30 sekund w jej życiu . Podchodząc pod klasę zapatrzona uderzyła w jakiegoś  blondyna który zaczął na nią krzyczeć .
 -jak łazisz ! wiesz kim jestem ?
 - przepraszam , ja ...
- zamknij się ,wiesz kim ja jestem ? ,_
- tak wiem jakimś idiotą ,a teraz sorry ale chce przejść .Chłopak dał jej spokój , ale to co powiedziała to był błąd i to duży ... Gdy zaczęła się lekcja  okazało się że chodzi do jej klasy i ma własną bandę , która teraz znalazła sobie nową ofiarę . W drodze do domu spotkała Hiroshi ,
--hej
- no cześć  .hiroshi- sama
- widzę że już na starcie pogryzłaś się z Tamakim .
-No niestety ,ale próbowałam być dla wszystkich miła starałam się no i jak zawsze tylko chwila nieuwagi i mam przerąbane do końca roku szkolnego u wszystkich chłopaków z klasy ... -
nie martw się ,no ! :D .. droga do domu minęła szybko . Mam wielkie szczęście że poznałam Hiroshi co by się nie działo zawsze mogę na nią liczyć -pomyślała rel :)

    Już w genkan * czuła sake ... Słyszała krzyki . tak czego ja się spodziewałam ?  wyszeptała rel . Dzień jak co dzień . Dopiero noc ukazała co miało się stać . Rel obudziła się ze łzami w oczach miała już dość ,nagle usłyszała lekki pisk wybiegła ze swojego pokoju i przez uchylone drzwi widziała jak ojciec dusi jej matkę . Ile sił miała w dłoniach rzuciła go na ziemię on był  tak pijany że już nawet nie wstał . Zadzwoniła po policję Zabrali ojca .matka gdy tylko policja wyszła wpadła w furię zaczęła krzyczeć tłuc  wszytko co popadnie . W 

 Rel pierwszy raz coś pękło zaczęła szarpać matkę aby ta się opanował niestety bez skutecznie . Matka zdjeła katanę która wisiała nad telewizorem i chciała wbić ją sobie w brzuch (popełnić seppuku*)  na szczęście rel w ostatniej chwili złapała miecz za brzytwę i wyrzuciła go przez okno .z zakrwawioną ręką uciekła z domu . biegnąc przewróciła się ,wstała i usiadła na murku ,płacząc. Wzięła do ręki chusteczki (które zdążyła wziąć z domu) i opatrzyła ranę . 

     Zauważyła postać idącą w jej stronę . Był to wysoki chłopak który spoglądał na na nią i jej krwawiącą ranę . Zatrzymał się
 - hej moze jakoś pomóc ? twoja ręka nie wygląda najlepiej ..
 Rel- właściwie z ręką nie jest tak źle .chłopak
- hmm czy chodzenie  w nocy po mieście nie jest zbyt niebezpieczne ?
rel-mogłabym zapytać o to samo  popatrzyłam na niego ,on uśmiechną się i usiadł koło mnie . Zobaczyłam jego oczy ,były  przepiękne zresztą jak on cały . pomyślała
- Jestem Ichiro a ty ?
- Jestem Rel  . I
chiro- co tutaj robisz o drugiej w nocy ?
rel- o ile nie widać siedząc na murku płaczę i owijam ranę a ty? .
 - Pokłóciłem się z  ojcem .szczerze nie mam z nim najlepszych kontaktów , właściwie to w ogóle nie możemy jakoś się  dogadać...
Rel- heh .. witaj w klubie ja nie mam  z obojgiem rodziców .
 Ichiro - wiesz wracając do twojej reki to ja ci ją opatrzę bo ty nie umiesz . miło się uśmiechną
Rel - Ej  jak mam się opatrzyć jak to tylko ..Auć boli .
 Ichigo- marudzisz !  zaczął się śmiać . I tak spędzili resztę nocy siedząc na murku . Około godziny szóstej nad ranem ... Ichigo - świetnie mi się z tobą gada ale będę musiał powoli wracać póki ojciec nie wstanie z łózka . Rel - no ja może przejdę się do babci odespać chociaż trochę bo do domu dziś nie mam już po co .. Ichigo - odprowadzę cię. Rel-dobrze

__________________________________________________
* Genkan - przedsionek w którym zdejmuje sie buty
* Seppuku inaczej harakiri- tradycyjne japońskie samobójstwo poprzez wbicie katany w brzuch więcej dowiecie się na Wikipedi xd  Dziękuję za przeczytanie wszelkie uwagi oraz pochwały mile widziane :D

Zamiast Prologa

"Są rzeczy których chciałbym nie pamiętać , lecz żadnej z nich nie chce sie wyrzekać , jestem  tym kim jestem dzięki nim . Jestem człowiekiem i wiem o sobie dużo więcej dzięki nim . " - eldo 

Rel była niską brunetką , o wielkich zielonych oczach . Kochała rysować ,była wielką fanką mangi i anime - otaku . Była miła i bardzo kreatywna . Gdy przeniosła się do nowej szkoły nie układało się jej najlepiej , chłopacy z jej klasy znaleźli sobie nową ofiarę . W domu też nie było lekko ojciec pił , matka była w depresji .Został jej starszy brat który był dla niej wsparciem i zawsze ją pocieszał .Miała również dwie przyjaciółki Hiroshi i Harumi poznała je gdy przeprowadziła się do Asoki małego miasteczka niedaleko Tokyo .

____________________________________

Ohayo ;d   

prosze o wyrozumiałość bo to mój pierwszy blog z opowiadaniem i szczerze mówiąc nie mam zielonego pojęcia jak zacząć . Jak zapewne zauważyliście akcja tego opowiadania będzie toczyć sie w Japonii a główna bohaterka to Otaku ,to dlatego iż sama fascynuję się mangą  a Kraj Kwitnacej  Wiśni ,wydaje się być mi bliski : ) . Nazwa bloga wzieła się od wyobraźni która po cichu sb żyję we nie : ) ("still life in my head") . Mam nadzieję że spodoba wam się tu .